(Poem) கடமையும் மடமையும்

0
12

(Mohamed Nizous)

கட்டிய மனைவிக்கு
கஞ்சி ஊற்ற நாதியில்லை
கட்டிக் காத்த பெற்றோரை
கவனிக்க நேரமில்லை
கட்அவுட்டுக்கு பாலினை லிட்டர்களில்(க.பா.லி) ஊற்ற
வெட்டியாய் மாய்கிறார்
விட்டிலாய் பாய்கிறார்

ஓதுகின்ற பிள்ளைக்கு
ஒழுங்கான உடுப்பில்லை
பாதணி அறுந்ததினால்
பாலகன் நொண்டுகிறான்
ஊதுகிறார் சிகரட்டை
ஒரு நாளில் பல தடவை
ஊதாரி இவர் செயலால்
உழல்கிறது குடும்பங்கள்

சும்மா படுக்கின்றார்
சோம்பல் முறிக்கின்றார்
உம்மா போடுவதை
உட்கார்ந்து தின்கின்றார்
தம் அடிக்கக் கூட்டாளி
தயவை நாடுகிறார்.
பம்மாத்து பேசிப் பேசி
பயனின்றி வாழுகின்ற
இம்மனிதர் போன்றோரால்
இருகிறதா பயன் ஏதும்.

உள்ள ட்ராமாவெல்லாம்
ஓயாமல் பார்க்கின்றார்.
உள்ளே சமையலறை
உருக்குலைந்து கிடக்கிறது.
பிள்ளை தன் பாட்டில்
பிறர் வீட்டில் அலைகிறது.
நல்ல தலைவி இவள் ?
நாறிடும் குடும்ப வாழ்க்கை.

பிள்ளை வெளி நாட்டில்
முள்ளு முறிய உழைக்கின்றான்.
உள்ள காசெல்லாம்
உடனடியாய் அனுப்புகிறான்.
செல்லம் அனுப்புகிறான்
செலவழிப்போம் எனச் சொல்லி
உள்ளதிலே விலை உயர்ந்த
உதவா ஆடம் பரங்களுக்கு
அள்ளி இறைக்கின்றார்
அவன் பாவம் தேய்கின்றான்.

கடமை என்னவென்று
கவனித்து வாழாதோரின்
மடமையால் பலரின் வாழ்வு
மண்ணாகிப் போகுதிங்கே.
கடவுளும் பொறுக்க மாட்டான்
கடமையை செய்யாதோரை.
நடு நிலை மனதில் கொண்டு
கடமையை செய்வோம் வெல்வோம்.

LEAVE A REPLY