(Poem) சின்ன வயதின் சிரிப்புக்கள்

1
114

(Mohamed Nizous)

மண்ணிலே பிறந்ததிலே
மகிழ்ச்சியான நாள் எதென்றால்
இன்றைக்கு மதரஸா
இல்லை என்ற செய்தியினை
என்றைக்கு ஆலிமு
எங்களுக்கு சொல்வாரோ
அன்றைய நாளின்
ஆனந்தத்துக்கு அளவில்லை.

ஹோம் வேர்க் செய்யாம
கொஞ்சம் நடு நடுங்கி
ஆமை போல வகுப்பில்
அடங்கிக் கிடக்கையிலே
மாமியாக்கு சுகமில்லைன்னு
மாஸ்டர் லீவு போட
பூமியில் பிறந்ததிலே
புண்ணிய நாள் அதுவாச்சு.

உம்மா உடுக்கின்ற
ஒயில் புடவை போர்த்தி
செம்ம தூக்கத்தில்
சிறு பாயில் படுத்திருக்க
சும்மா அதிர
சோ வென்று மழை கொட்டும்
கும்மிருட்டில் உருளோசு
கூவும் ஒரு மணியென
நம்மளுக்கு இன்னும்
நாலு hour படுக்கலாம்.
இம்மையிலே அது போல
இருக்கிறதோ இன்பங்கள்.

விட்ட பட்டம் அறுந்து போக
விம்மி அழுது நிற்க
கிட்ட நின்ற கூட்டாளி
கேலியாய் முகம் பார்ர்க
சட்டென்று அவன் நூலும்
சரி நடுவில் அறுந்து போக
கெட்ட மனம் மகிழ்ச்சி கொள்ளும்
கிறுக்கன் பட்டம் போனதென்று.

யாரோ வந்த கார்
எங்கள் வீடு முன்னிற்க
ஊருப் பையனெல்லாம்
ஓடி வந்து சூழ்ந்து நிற்க
ஓரப் பார்வையாலே
ஒவ்வொருத்தனாய்ப் பார்த்து பார்த்து
ஊறுகிற மகிழ்ச்சியிலே
உள்ளம் ஊஞ்சலாடும்.

கச்சான் கொட்டை உண்ட பின்
கதிரைக்கு அடியினிலே
மிச்சமாய் சில பருப்பு
மிதி படாமல் வீழ்ந்திருக்கும்
உச்ச பட்ச முயற்சியோடு
ஒவ்வொன்றாய் பொறுக்கி உண்ண
அச்சமயம மகிழ்ச்சிக்கு
அளவுண்டோ பொருளுண்டோ?

சின்ன வயதுகளில்
சிரித்து மகிழ்ந்தவை
இன்னும் இருக்கின்றன
இது போன்ற பல நிகழ்வு.

1 COMMENT

LEAVE A REPLY