என்னை பீடித்திருப்பது பெஷன் காய்ச்சல்: Nolimit உரிமையாளர் முபாரக்

0
305

நேர்­காணல்: இனோகா பெரேரா பண்­டார
தமிழில்: ஒகொ­ட­பொல றினூஸா

காத்­தான்­கு­டியில் இருந்து கொழும்பு சாஹிறாக் கல்­லூ­ரிக்கு வரும்­போது இவர் ஒரு சிறிய பையன். எனினும் காத்­தான்­கு­டியில் இருந்து முதன்­மு­றை­யாக சவூதி அரே­பி­யா­வுக்குச் செல்­கின்­ற­போது இவர் வலி­மை­மிக்க ஓர் இளைஞர்.

வர்த்­தக அறிவும், மாறு­பட்ட கோணத்தில் சிந்­திக்கும் இயல்பும் இவ­ருடன் கூடவே பிறந்த திறன்­க­ளாகும். பெஷன் தொடர்பில் எழுந்த ‘காய்ச்­சலால்’ முதிர்ச்­சி­ய­டைந்து சாதித்­த­வ­ரான N.L.M. முபாறக், ஒரு புது­மை­யான மனிதர். NOLIMIT மற்றும் Glitz தோன்­றி­யது இந்தப் புது­மை­யான மனி­த­ரி­டத்­தி­லி­ருந்தே. இந்த வடி­வ­மைப்­பா­ள­ரி­ட­மி­ருந்தே.

மிகவும் பரந்­த­ள­வி­லான வாடிக்­கை­யாளர் வலை­ய­மைப்­பொன்றைக் கொண்­டி­ருந்­த­போ­திலும், ஒரு­போதும் இவர் பொது மக்கள் முன்­னி­லையில் தோன்­றி­ய­தில்லை. முதன் முறை­யாக அந்தக் கொள்­கையைத் தகர்த்து இவர் உங்­களைச் சந்­திக்க வந்­துள்ளார்.

நீங்கள் இந்த நாட்டில் பரந்த பெஷன் வலை­ய­மைப்பை உரு­வாக்­கிய வர்த்­தகர்?

வர்த்­தகர் என்று சொல்­வ­தை­விட தொழில் முயற்­சி­யாண்­மை­யாளர் என்று அறி­மு­கப்­ப­டுத்­து­வ­தையே நான் விரும்­பு­கின்றேன். ஏனெனில் வர்த்­தக நோக்­கங்­களைக் கடந்த மிகச் சிறந்த நோக்­கங்கள் NOLIMIT இற்­குள்ளும் என்­னுள்ளும் இருக்­கின்­றன.

NOLIMIT என்­பது இன்று வளர்ந்து வரு­கின்ற வர்த்­த­கர்­க­ளுக்கு முன்­மா­தி­ரி­யான ஒன்­றாகும். அவர்­க­ளுக்கு முன்­மா­திரி ஒன்றை வழங்­கு­கின்ற தொழில் முயற்­சி­யாண்­மை­யா­ள­ரா­கவும் தொழி­ல­தி­ப­ரா­கவும் என்னை நான் காண்­கின்றேன்.

நீங்கள் எவ்­வாறு அப்­படிக் கூறு­வீர்கள்?

எனக்கு இருப்­பது பெஷன் குறித்த ‘காய்ச்சல்’. இது என்­னு­ட­னேயே ஒன்றிப் பிறந்­தது. இந்தக் காய்ச்சல் கார­ண­மாக நான் பெஷன் பற்றி நிறை­யவே சிந்­திக்­கின்றேன். வர்த்­தகக் கருத்­தேற்­புக்­களை (Business Concepts) உரு­வாக்­கு­கின்றேன். அதன் மூலம் தொழில்­வாய்ப்­புக்­களை ஏற்­ப­டுத்­து­கின்றேன். நான் இந்த நாட்டில் சில்­லறை வணிகத் துறையை (Retail Industry) மாற்­றி­ய­மைத்து அதற்குப் புதி­ய­தொரு வடி­வத்தைக் கொடுத்தேன்.

நீங்கள் இந்­நாட்டில் எந்­த­ளவு எண்­ணிக்­கை­யான தொழில்­வாய்ப்­புக்­களை உரு­வாக்­கி­யுள்­ளீர்கள்?

கடந்த 24 வருட காலத்­தினுள் நாம் இந்த நாட்டின் சில்­லறை வணிகத் துறையில் 10,000 இற்கும் அதி­க­மான தொழில்­வாய்ப்­புக்­களை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்ளோம். சில­வேளை இத­னை­விட அதி­க­மா­கவும் இருக்­கலாம். பாட­சா­லையை விட்­டு­வி­ல­கிய இளை­ஞர்­களை உள்­வாங்கி, அவர்­க­ளுக்குச் சிறந்­த­தொரு பயிற்­சியை வழங்கி, அவர்­களின் நடை­யுடை பாவனை மற்றும் மனப்­பாங்கு என்­ப­வற்றில் மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்ளோம்.

அவ்­வாறு உரு­வா­கி­ய­வர்­களுள் பலர் இன்று நாட்­டிற்கு அந்­நியச் செலா­வ­ணியை ஈட்­டித்­த­ரு­கின்ற விதத்தில் சர்­வ­தேச ரீதியில் பணி­யாற்­று­கின்­றனர். NOLIMIT இல் பணி­யாற்­றி­ய­தாகச் சொன்­ன­வுடன் அவர்­க­ளுக்கு இன்று சர்­வ­தே­சத்தில் பாரிய வர­வேற்புக் கிடைக்­கின்­றது.

உங்­க­ளது பெஷன் வலை­ய­மைப்பில் தொழில்­வாய்ப்­புக்கள் முஸ்லிம் இனத்­த­வர்­க­ளுக்கு மாத்­தி­ரமா?

இது சகல இனங்­க­ளையும் மதங்­க­ளையும் சேர்ந்­த­வர்கள் பணி­யாற்­று­கின்ற ஓரிடம். நூற்­றுக்கு, ஐம்­பது – ஐம்­பது வாய்ப்­புக்கள் அவர்­க­ளுக்கும் உள்­ளது. நான் தொழில்­வாய்ப்­புக்­களை வழங்­கு­வது இலங்­கை­யர்­க­ளுக்கு. எமது வாடிக்­கை­யா­ளர்­களுள் பல்­வே­று­பட்ட வர்க்­கத்தைச் சார்ந்­த­வர்­களும் உள்­ளனர். அதே­போன்­றுதான் எமது பணி­யாட்­தொ­கு­தி­யி­னரும்.

உங்­க­ளது வர்த்­த­கத்தின் நோக்கம் என்ன?

எந்­த­வொரு வர்த்­த­க­ருக்கும் மேலி­ருந்து கீழ் வரை (top to bottom) குறிப்­பான கவ­னக்­கு­வி­வொன்று இருக்க வேண்டும். அத­னூடே வாடிக்­கை­யாளர் மகிழ்ச்­சி­ய­டைய வேண்டும். இறு­தியில் மக்கள் மகிழ்ச்­சி­ய­டைய வேண்டும். NOLIMIT இல் இருப்­பது முற்­றிலும் மகிழ்ச்­சியை அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்­ட­மைந்த இத்­த­கை­ய­தொரு குறிக்­கோளே.

சில நிறு­வ­னங்­களில் வாடிக்­கை­யாளர் மீது கோபத்­துடன் இருப்­ப­தைப்போல் பெண் விற்­ப­னை­யாளர் (Sales Girl) பத­வி­யி­லுள்ள யுவ­திகள் இருக்­கின்­றனர். இது சில்­லறை வணிகத் துறையின் இயல்பா…

இல்லை. ஏதே­னு­மொன்றைக் கொள்­வ­னவு செய்­தாலும், செய்­யா­வி­டினும் வாடிக்­கை­யா­ள­ருக்கு மகிழ்ச்­சி­யுடன் உத­வு­வ­துதான் சில்­லறை வணிகத் துறையின் ஒழுக்க நெறி­யாகும். NOLIMIT பணி­யா­ளர்­களும் அவ்­வா­றுதான். எமது நிறு­வ­னத்தில் உயர்­மட்­டத்­தி­லி­ருந்து அடி­மட்டம் வரை­யான அனைத்துப் பணி­யாட்­தொ­கு­தி­யி­னரும் இத்­த­கைய மகிழ்ச்­சி­யுடன் வேலை செய்யும் உளக்­க­ருத்­துக்கு இயை­பாக்கம் அடைந்­த­வர்­க­ளே­யாவர். தனது உய­ர­தி­காரி இருந்­தாலும் சரி, இல்­லா­வி­டினும் சரி அவர்கள் இத­ய­சுத்­தி­யுடன் பணி­யாற்­றுவர். எமது முன்­னேற்­றமும் அதுதான்.

பணி­யா­ளர்­களின் மனப்­பாங்கில் மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தென்­பது இல­கு­வாக அமைந்­ததா?

வாழ்க்­கையின் பழக்­க­மாக அதனை மாற்­றிக்­கொண்டால் அது கடி­ன­மான ஒன்­றல்ல. வாடிக்­கை­யாளர் திருப்­தி­ய­டைந்தால் மாத்­தி­ரமே அவர்கள் மீண்டும் எம்­மிடம் வருவர். அவ்­விதம் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வந்­தால்தான் எமது நிறு­வனம் தொடர்ந்து இயங்கும். அவ்­வாறு தொடர்ந்து இயங்­கினால் மாத்­தி­ரமே தமது தொழில் நீடிக்கும் என்ற யதார்த்­தத்தைப் பணி­யா­ளர்கள் புரிந்து கொள்­வதே முக்­கி­ய­மாகும்.

சிறந்த மனப்­பாங்கை உரு­வாக்கி பயிற்­று­விக்­கப்­பட்ட பணி­யா­ளர்கள் உங்கள் நிறு­வ­னத்­தை­விட்டு வில­கு­வ­தற்கு நீங்கள் இட­ம­ளிக்­கின்­றீர்­களா?

எம்­மிடம் உள்­ள­வர்­களில் நூற்­றுக்கு இரு­பத்­தைந்து வீத­மானோர் 25 வய­திற்­குட்­பட்ட இளைஞர் யுவ­திகள். பத்துப் பதி­னைந்து வரு­டங்கள் தொடர்ச்­சி­யாக எம்­மி­டமே பணி­யாற்ற வேண்­டு­மென்ற எந்­த­வொரு நிபந்­த­னை­யையும் நாம் விதிப்­ப­தில்லை. ஒரு கதவு மூடப்­ப­டும்­போது இன்­னு­மொரு கதவு திறக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. வில­கிச்­செல்­கின்ற அள­வுக்கு, நாம் புதி­ய­வர்­களை ஆட்­சேர்ப்புச் செய்து பயிற்­று­விக்­கின்றோம். அது எமக்குப் பிரச்­சி­னை­யல்ல.

உங்­க­ளு­டைய முகா­மைத்­துவப் பாங்கு யாது?

அது ஏதேனும் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு அமை­வாக நிகழ்­கின்ற ஒன்று. மேலி­ருந்து கீழ் வரை சக­ல­ருக்கும் வழங்­கப்­ப­டு­கின்ற கட­மை­யொன்று உள்­ளது. அவ­ர­வ­ருக்­கென அதி­கா­ரங்கள் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. அந்த அதி­கார வட்­டத்­தினுள் அவர்­க­ளுக்­கான சுதந்­தி­ரமும் உள்­ளது. சக­ல­வற்­றிலும் தலை­யி­டு­வதை விடுத்து குறித்த வட்­டத்­தினுள் தொழிற்­ப­டு­வதே எனது பாங்கு.

உங்­க­ளுக்கும் பணி­யாட்­தொ­கு­தி­யி­ன­ருக்­கு­மி­டையே நில­வு­வது, கொடுக்கல் வாங்­கல்கள் மாத்­தி­ரமா அல்­லது அத­னையும் தாண்­டிய பிணைப்­பொன்றா?

சிறந்த பணி­யாளர் ஒருவர் கிடைப்­ப­தென்­பது சிறந்­த­தொரு மனைவி கிடைப்­ப­தற்குச் சம­மா­ன­தாகும். பண்­பற்ற பணி­யாளர் ஒரு­வ­ருடன் வேலை செய்­வ­தா­னது கொடூ­ர­மான மனை­வி­யுடன் வாழ்­வ­தற்குச் சம­மா­ன­தாகும். நிறு­வ­னத்தின் முன்­னேற்­ற­மா­னது பணி­யாட்­தொ­கு­தி­யி­னரின் கைக­ளி­லேயே தங்­கி­யுள்­ளது. அதனால் அவர்­க­ளுடன் எனக்­குள்­ளது ஒரு பிணைப்­பே­யாகும்.

தீர்­மா­னங்­களை மேற்­கொள்­கின்ற போது நீங்கள் எவ்­வாறு சிந்­திக்­கின்­றீர்கள்?

அவை மிகத் துரி­த­மான தீர்­மா­னங்­க­ளாகும். இன்று பார்த்து நாளை பார்த்து. இன்னும் கொஞ்சம் பார்த்து எடுக்­கப்­ப­டு­பவை அல்ல. வர்த்­தக நட­வ­டிக்­கை­களில் அவ்­வாறு இழுத்­த­டித்­துக்­கொண்டு இருக்க முடி­யாது.

நீங்கள் வாழ்க்கை குறித்து நிறைய திட்­ட­மி­டு­ப­வரா?

இது­வரை திட்­டங்கள் ஏது­மின்­றியே நிறைய விட­யங்கள் நடந்­துள்­ளன. எனினும் இறை­வனின் திட்­டத்­திற்கு ஏற்­பவே அவை நிகழ்ந்­துள்­ளன. நல்ல விட­யங்­களைச் செய்தால் முன்­னோக்கிச் செல்­வ­தற்­கான பாதை­யொன்று உரு­வாகும்.

மனி­தனின் முன்­னேற்­றத்தில் பெரிதும் தாக்கம் செலுத்­து­கின்ற காரணி என்ன?

முதலில் மற்­ற­வர்­களை முன்­னேற்­று­கின்ற முறை பற்றிச் சிந்­தி­யுங்கள். சகல தொழில்­வாண்­மை­யா­ளர்­களும் சாதிக்­க­வில்லை. சாதித்த அனை­வரும் தொழில்­வாண்­மை­யா­ளர்­களும் அல்லர். சிறந்த குறிக்­கோ­ளுடன் வேலை­செய்­வதே முக்­கி­ய­மா­ன­தாகும். அந்தக் குறிக்­கோ­ளினுள் மற்­ற­வர்­களை முன்­னேற்­றி­வி­டு­கின்ற செயற்­றிட்டம் ஒன்றும் இருக்க வேண்டும். அதே­போன்று வாழ்க்­கைக்கு எவ்­வித பெறு­மா­னத்­தையும் வழங்­காத நபர்­க­ளி­ட­மி­ருந்து வில­கி­யி­ருப்­பதும் முக்­கி­ய­மாகும். சிறந்த மனி­தர்­க­ளுடன் பழ­கு­வதும், வாழ்க்­கையில் நல்ல விட­யங்­களை இணைத்துக் கொள்­வதும் முக்­கி­ய­மா­ன­வை­யாகும்.

பெஷன் உல­கத்தில் நிலவும் போட்­டி­யா­னது உங்­க­ளுக்கு சவா­லான ஒன்றா?

என்னைப் போன்றே ஏனை­ய­வர்­களும் வாழ வேண்டும். ஆனால் சம­மான வர்த்­தக நட­வ­டிக்கை ஒன்றில் மாற்­ற­மொன்றை, புது­மை­யொன்றை வழங்­கு­வ­தற்கு என்னால் முடி­யு­மாயின் அந்த இடத்­தில்தான் நான் வெற்­றி­யா­ள­னா­கின்றேன். நான் அத்­த­கைய போட்­டியை விரும்­பு­கின்றேன். ஏனெனில், அப்­போ­துதான் எனக்கு மென்­மேலும் புதிய விட­யங்கள் குறித்துச் சிந்­திப்­ப­தற்­கான சிறந்த தூண்­டுதல் ஏற்­படும். ஆடை­ய­ணி­க­லன்­களில் மட்­டு­மன்றி வீட்டு வாசல், சமை­ய­லறை, வர­வேற்­பறை, படுக்­கை­யறை என சகல இடங்­களும் எனக்கு பெஷன். வாழ்க்­கையை வடி­வ­மைக்­கின்ற, அதனை வர்­ண­ம­ய­மாக்­கு­கின்ற, எவ்­வ­ளவோ விட­யங்கள் இருக்­கின்­றன.

நீங்கள் முத­லா­வ­தாகச் செய்த தொழில் என்ன?

பாட­சா­லையில் இருந்து வில­கி­ய­வு­ட­னேயே லங்கா ஒபரோய் ஹோட்­டலில் House Keeping பிரிவில் தொழி­லொன்றை நானே தேடிக்­கொண்டேன். நான் அங்கு விறாந்­தையை சுத்­தப்­ப­டுத்­தினேன். அறை­களை ஒழுங்­கு­ப­டுத்தி அவற்றைப் பெருக்கிச் சுத்­தப்­ப­டுத்­தினேன். பக­லிலும் வேலை, இர­விலும் வேலை, எனது தொழிலை நான் மிகவும் மதித்தேன். இயன்­ற­வரை சிறப்­பாக வேலை செய்தேன். அது தொந்­த­ரவு என்றோ தாழ்­வா­ன­தென்றோ நான் ஒரு­போதும் நினைக்­க­வில்லை. சவூ­தியில் இருந்த பத்து வரு­டங்­க­ளிலும் அவ்­வா­றுதான்.

இன்று அந்த கடந்­த­காலம் ஞாப­கத்­திற்கு வரு­கின்­ற­போது என்ன நினைக்­கின்­றீர்கள்?

ஹோட்டல் அறையைப் பெருக்கிச் சுத்­தப்­ப­டுத்­திய ஒரு சிறிய பைய­னுக்கு இந்த நாட்டின் இளைஞர் யுவ­தி­க­ளுக்கு தொழில்­வாய்ப்­புக்­களை வழங்­கக்­கூ­டிய பாரிய கம்­ப­னி­யொன்றை உரு­வாக்க முடி­யு­மாயின், இன்­றைய சந்­த­தி­யி­ன­ருக்கு எவ்­வ­ளவு விட­யங்­களைச் சாதிக்க முடியும். சரி­யான பாதை­யொன்றைத் தேர்ந்­தெ­டுத்து, அதில் அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் பய­ணிப்­பதே அவ­சி­ய­மாகும். தாய் தந்தை இல்­லை­யெனில் ஏனைய முதி­ய­வர்­க­ளா­வது அவ்­வா­றா­ன­வர்­க­ளுக்கு வழி­காட்­டுங்கள். அத­னையே நான் நினைக்­கின்றேன்.

பத்து வருட காலம் நீங்கள் சவூ­தியில் என்ன செய்­தீர்கள்?

அது “camp operation…” நிறு­வ­ன­மொன்­றாகும். நான் சுத்­தி­க­ரிப்­பாளர் ஒரு­வ­ராகத் தொழிலை ஆரம்­பித்தேன். சம்­பளம் 950 ரூபா. எழு­து­வி­னைஞர், மேற்­பார்­வை­யாளர், முகா­மை­யாளர். என படிப்­ப­டி­யாக முன்­னேறி, செயற்­றிட்ட முகா­மை­யாளர் என்ற உயர் பதவி வரை சென்றேன். சகல வழி­ந­டத்தற் செயற்­பா­டு­களும் என்­னி­டமே ஒப்­ப­டைக்­கப்­பட்­டன. 1500 பணி­யாட் ­தொ­கு­தி­யி­னரை நிரு­வ­கித்தேன். நிரு­வாகம் மற்றும் இடர் முகா­மைத்­துவம் தொடர்­பான சிறந்த அனு­ப­வங்­களை நான் அந்தத் தொழி­லின்­போதே பெற்­றுக்­கொண்டேன்.

அத்­த­கைய சிறந்த தொழிலை விட்­டு­விட்டு நீங்கள் ஏன் இலங்­கைக்கு வந்­தீர்கள்?

எனக்கே உரிய ஒன்றைச் செய்­வ­தற்கு. சில­வேளை எனக்­குள்­ளேயே தொந்­த­ரவு தரு­கின்ற பெஷன் பற்­றிய ஆர்­வத்தின் தூண்­டு­த­லா­கவும் அது இருக்­கலாம். நான் இலங்­கைக்கு வந்து எனது தந்தை முன்னர் தொழில் புரிந்த பது­ளையில் துணிக்­கடை ஒன்றை ஆரம்­பித்தேன். தந்­தைக்கு மட்­டக்­க­ளப்பில் துணிக்­கடை ஒன்று இருந்­த­மையால் எனக்கு இதனைச் செய்­வ­தற்குத் தோன்­றி­யது. எனினும் ஆறு வரு­டங்­களின் பின்னர் நான் அந்த வியா­பா­ரத்தை நிறுத்­தி­விட்டேன்.

உங்­க­ளுக்கு அதிஷ்­டத்தைக் கொண்­டு­வந்­தது தெஹி­வ­ளை NOLIMIT­காட்­சி­ய­றை­தானே?

‘‘French Corner’ எனது முதல் காட்­சி­யறை. பது­ளையில் இருந்து வந்து எனது தங்கை, மைத்­துனர் ஆகி­யோ­ருடன் இணைந்து அந்தப் பெயரில் புதி­ய­தொரு வியா­பா­ரத்தை ஆரம்­பித்தேன். ஆண் – பெண் – சிறுவர் என சக­ல­ருக்கும் ஏதா­வ­தொரு பெஷன் வகை­ய­றாக்கள் அதில் இருந்­தன. 1992 இல் இருந்து 2005 வரை வியா­பா­ர­மா­னது முன்­னேற்­ற­க­ர­மா­ன­தாக இருந்­தது. அக்­கா­லப்­ப­கு­தியில் சில்­லறை வணிகத் துறையில் பெஷன் மூலம் மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யது நாமே.

அப்­ப­டி­யாயின் French Corner – NOLIMIT ஆனது எவ்­வாறு?

தங்­கையும் மைத்­து­னரும் வியா­பா­ரத்தை என்­னிடம் ஒப்­ப­டைத்து அவர்­க­ளுக்­கு­ரிய பணத்தைப் பெற்­றுக்­கொண்டு விலகிச் சென்­றனர். நான் புதி­தாக ஆரம்­பிப்­ப­தற்­கான பெயர் குறித்துச் சிந்­தித்தேன். ‘எல்­லை­யற்­றது…’ என்ற அர்த்­தத்தைக் கொண்­டதும் எனது பெயரின் முத­லெ­ழுத்­துக்­களைக் கொண்­ட­து­மான NOLIMIT என்ற பெயரைச் சூட்­டினேன்.

NOLIMIT என்­ப­தனுள் உங்­க­ளு­டைய பெயர் எங்­குள்­ளது?

NLM என்ற சிவப்பு நிறத்­தி­லான மூன்று எழுத்­துக்கள் குறிப்­பது ‘நூஹ் லெப்பை முஹம்மட்’ என்ற எனது தந்­தையின் குடும்பப் பெயர். எனக்கு எப்­பொ­ழுதும் பெயர் உரு­வாக்­கு­கின்­ற­போது பெஷனுக்­க­மைய சிந்­திக்­கின்ற ஒரு பழக்கம் உள்­ளது. கஷ்டப்­பட்டு உரு­வாக்­கிய பெயரைப் போலவே, ஒவ்வோர் ஆண்டும் நான் புதி­தான ஓரி­டத்தை உரு­வாக்­கினேன். எவ்­வா­றெனில், முன்னாள் ஜனா­தி­பதி பிரே­ம­தாஸ “கம் உதா­வ”யை உரு­வாக்­கி­யதைப் போன்று.

அதி­க­ள­வான காட்­சி­ய­றை­களைக் கொண்ட வலை­ய­மைப்­பொன்றை உரு­வாக்கும் கனவு உங்­க­ளுக்கு உண்டா?

சனத்­தொகை மற்றும் கேள்வி என்­ப­வற்­றுக்­க­மை­யவே நாம் காட்­சி­ய­றை­களைத் திறக்­கின்றோம். கடன் பெற்று புதிய வியா­பா­ரத்தைத் தொடங்­கு­கின்ற பழக்கம் என்­னிடம் இல்லை. பணம் இருந்தால் மாத்­தி­ரமே புதிய காட்­சி­ய­றை­களைத் திறப்போம்.

இந்த நாட்டில் ‘செல்­வந்த வர்த்­த­கர்­க­ளுக்குக் கைகொ­டுக்­க­வென’ வேண்­டி­ய­ளவு வங்­கிகள் உள்­ள­னவே?

நான் எவ­ரி­டமும் கடன்­கேட்டுச் செல்­வ­தில்லை. ஒதுக்­கீடு கேட்­கின்ற அர­சி­யல்­வா­தி­களின் பின்னால் செல்­வ­து­மில்லை. அவைதான் எனது வாழ்க்­கையின் பெறு­மா­னங்கள்.

இந்த வியா­பா­ரத்தை எவ்­வ­ளவு மூல­த­னத்­துடன் ஆரம்­பித்­தீர்கள்?

பது­ளையில் ஆரம்­பித்­தது இரண்­டரை இலட்­சங்­க­ளுடன். தெஹி­வளை French Corner ஆரம்­பித்­தது பத்து இலட்­சங்­க­ளுடன். அப்­போது சகல வகை­ய­றாக்­களும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் இருந்­தன. விற்­ப­னைக்­கேற்­பவே நான் கொள்­முதல் செய்தேன்.

ஆரம்­ப­கா­லத்தில் நாளொன்­றுக்கு எத்­தனை மணித்­தி­யா­லங்கள் வேலை செய்­தீர்கள்?

சில நாட்­களில் 12 – 14 மணித்­தி­யா­லங்கள் வேலை செய்தேன். கொள்­முதல் செய்­ததும் நான்தான். விற்­பனை செய்­ததும் நான்தான். கணக்கு வழக்­கு­களைப் பார்த்­ததும் நானே. மொத்­தத்தில் சகல வேலை­க­ளையும் நானே செய்தேன்.

வாழ்க்­கையில் பெற்ற மிகப் பெரிய வெற்றி எது?

சிறந்த பிள்­ளைகள் ஐவரைப் பெற்­றமை. மூத்த மகன் ஹாபிஸ். அவர் இந்த வர்த்­த­கத்தின் பணிப்­பா­ளர்­களுள் ஒருவர். இரண்­டா­வது மகன் தீதாத். அவரும் பணிப்­பா­ளர்­களுள் ஒருவர். இவர்கள் இரு­வரும் சிறப்­பாகப் பணி­யாற்­று­கின்­றனர். மூன்­றா­வதும் நான்­கா­வதுமான புதல்­வர்கள் மற்றும் இளைய மகள் ஆகியோர் உயர் கல்­வியைத் தொடர்­கின்­றனர். எனது பிள்­ளைகள் அனை­வரும் சிறந்த முறையில் வளர்க்­கப்­பட்­டுள்­ளனர். உண்­மையில் நான் வியா­பார விட­யங்­களில் பெரும்­பா­லான காலத்தைச் செல­விட்ட போது, எனது மனைவி மக்­கியா, பிள்­ளை­களைச் சிறப்­பாக வளர்த்­தெ­டுத்தார். அவர் சிறந்­த­தொரு தாய் மட்­டு­மல்ல, சிறந்த முறையில் ஊக்­கு­விக்­கக்­கூ­டிய மனை­வி­யும்தான்.

அப்­ப­டி­யெனில் NOLIMIT குடும்ப வர்த்­தகம் ஒன்று?

ஆம். நான், மனைவி மற்றும் பிள்­ளைகள் என்­போரைக் கொண்ட குடும்ப வணிகம். அவர்கள் வணிகம் பற்றி சிறந்த முறையில் சிந்­திக்­கின்­றனர்.

வாழ்க்­கையில் பெற்ற தோல்­விகள் எவை?

பது­ளையில் இருந்த போது நான் விருந்­தகம் ஒன்று நடத்­தினேன். அதில் நட்டம் ஏற்­பட்டு அதனை மூடி­விட்டேன். அதன் பிறகு ஏஜென்சி ஒன்று தொடங்கி அதுவும் வெற்­றி­ய­ளிக்­க­வில்லை. சரி­வ­ராது என எனக்கு விளங்­கினால் அந்த வியா­பா­ரத்தை நான் கைவிட்டு விடுவேன். அதனை நான் தோல்­வி­யாக நினைப்­ப­தில்லை. அதி­லி­ருந்து விடு­ப­டு­வது அதனை விட நிம்­ம­தி­யா­ன­தாகும்.

நீங்கள் சவால்­களை எதிர்­கொள்ள விரும்பும் ஒரு­வரா?

அனேகமானோர் வேண்­டா­மென்று கூறி­ய­போதும் கல்­கிஸ்­ஸ­யி­லுள்ள மயா­னத்­திற்கு எதிரே நான் பெரி­ய­தொரு Glitz காட்­சி­ய­றையைத் திறந்தேன். மயானம் பாழ­டைந்­துள்­ளது என்­ப­தற்­காக எனது வியா­பா­ரமும் பாழ­டைந்­ததா? இல்லை. அத்­த­கைய போலி­யான நம்­பிக்­கைகள் என்­னி­ட­மில்லை. கவர்ச்­சி­க­ர­மாக முன்­வைக்க முடி­யு­மாயின் மயா­னத்­திற்­குள்ளே காட்­சி­ய­றையைத் திறந்­தாலும் வாடிக்­கை­யா­ளர்கள் நாடி வருவர்.

உங்­க­ளு­டைய பிர­தேசம் கொழும்பா?

இல்லை, காத்­தான்­குடி. பன்­னி­ரண்டு வய­து­வரை நான் அங்­கேயே கல்­வி­கற்றேன். அதன் பின்னர் சாதா­ர­ண­தரம் வரை கொழும்பு சாஹிறாக் கல்­லூ­ரியில் கற்றேன். பாட­சாலை விடு­தியில் தங்­கி­யி­ருந்தேன். விடு­முறை காலங்­க­ளில்தான் வீட்­டுக்குச் சென்றேன்.

காத்­தான்­கு­டியில் இருந்து கொழும்­புக்கு வந்து தனி­யாக சக­ல­தையும் தாங்­கிக்­கொள்ளும் பிள்­ளை­யாக இருப்­ப­தற்கு உங்­களால் முடிந்­ததா?

எந்­த­வொரு நிலை­யிலும் மகிழ்ச்­சி­யாக வாழ்­வ­தற்கு எனக்குக் கற்­றுக்­கொ­டுத்­தவர் எனது தாய். சிறு வய­திலும் நான் மன­வு­றுதி மிக்க ஒரு பிள்ளை. தாய், தந்­தை­யி­ட­மி­ருந்து பெற்­றுக்­கொண்ட சிறந்த குண­ந­லன்­களும் அந்த மன­வு­று­திக்கு மெரு­கூட்­டின. மனி­தர்­களை மதிப்­ப­தற்கு, தவறின் போது மன்­னிப்­ப­தற்கு, நேர்­மை­யாக வாழ்­வ­தற்கு, அடுத்­த­வர்­களைத் தொந்­த­ரவு செய்­யா­தி­ருப்­ப­தற்கு, தீய­வர்­க­ளி­ட­மி­ருந்து வில­கி­யி­ருப்­ப­தற்கு, நல்­ல­வர்­க­ளுடன் உற­வா­டு­வ­தற்கு, வீட்­டுக்குச் சென்ற எல்லா நேரங்­க­ளிலும் தாயும், தந்­தையும் எனக்குச் சொல்­லிக்­கொ­டுத்­தனர். அடிக்­கடி நினை­வூட்­டினர்.

சிக்­க­ன­மாக வாழ்­வ­தற்கு அந்தப் பிள்ளைப் பரு­வத்தில் உங்­க­ளுக்குப் பழக்கம் இருந்­ததா?

தந்­தைக்கு மட்­டக்­க­ளப்பில் துணிக்­கடை ஒன்று இருந்­தது. மீண்டும் செல்­கின்ற போது எனது செல­வு­க­ளுக்குப் போதி­ய­ளவு பணம் கிடைத்­தது. அதனால் சொல்­லு­ம­ள­வுக்கு பணப் பற்­றாக்­குறை இருக்­க­வில்லை. குடும்­பத்தில் பிள்­ளைகள் எட்டுப் பேர். அவர்கள் அனை­வ­ரையும் விடு­தியில் தங்­க­வைத்தே தந்தை கற்­பித்­தி­ருந்தார்.

பிள்ளை என்ற வகையில் உங்­க­ளுக்கு இருந்த கனவு – குறிக்கோள் என்ன?

அவ்­வாறு பெரி­ய­ள­வி­லான கன­வுகள் எவையும் இருக்­க­வில்லை. ஆனால், வீட்டில் இருந்­த­போதும் விடு­மு­றைக்குச் சென்று வரு­கின்­ற­போதும் நான் எப்­பொ­ழுதும் தந்­தை­யிடம் கேட்­டது ‘எனக்குக் கொண்­டு­வந்த புதிய விட­யங்கள்’ எவை என்றே. அந்தக் காலத்­திலும் நான் அழ­காக ஆடை­ய­ணிந்தேன். புதிய விட­யங்கள் பற்றி அதிக ஆர்­வமும் ஆசையும் இருந்­தது. அதனால் குறைந்­தது புதிய கைக்­க­டி­காரம் – செருப்பு போன்­ற­வை­சரி எனக்குக் கிடைத்­தன.

ஏதேனும் சுட்­டித்­தனம் புரிந்து அடி­வாங்­கிய அனு­பவம் உண்டா?

நான் றகர் விளை­யா­டினேன். கிரிக்கட் விளை­யா­டினேன். மெய்­வல்­லுனர் விளை­யாட்­டுக்­களில் ஈடு­பட்டேன். நான் றகர் விளை­யா­டிய அந்த வரு­டத்­தில்தான் சாஹிறாக் கல்­லூரி முதன்­மு­றை­யாக புனித தோமஸ் கல்­லூ­ரியைத் தோற்­க­டித்து வெற்­றி­யீட்­டி­யது. சிறந்த விளை­யாட்டு வீர­ரி­டத்தில் இருக்க வேண்­டிய ஒழுக்க விழு­மி­யங்கள் என்­னி­டத்தில் இருந்­தன. அதனால் சண்டை சச்­ச­ர­வு­க­ளுக்கு நான் போன­து­மில்லை. அடி­வாங்­கி­ய­து­மில்லை.

சாதா­ர­ண­தரப் பரீட்­சை­யா­னது உங்­க­ளது வாழ்க்­கை­யையும் எதிர்­கா­லத்­தையும் தீர்­மா­னித்­தது எனக் கூறினால்?

நான் பரீட்­சையில் சிறப்­பாகச் சித்­தி­ய­டை­ய­வில்லை. சிறந்த தொழில்கள் எனக்குக் கிடைக்­கா­தென்­பதை நான் புரிந்­து­கொண்டேன். நான் முடி­வெ­டுத்தேன். ஹோட்டல் தொழி­லுக்குச் சென்றேன். இல்­லா­மற்­போன ஒன்­றுக்­காகக் கவ­லைப்­ப­ட­வேண்­டிய தேவை எனக்­கில்லை. இருக்­கின்ற இடத்­தி­லி­ருந்து ஆரம்­பிக்­கின்ற முறைதான் எனக்கு முக்­கியம்.

உங்­க­ளு­டைய முயற்­சி­மிக்க வாழ்க்­கையை முன்­மா­தி­ரி­யாகக் கொண்டு தொலை­தூ­ரத்­தி­லுள்ள கிரா­மத்தின் இளைஞர் யுவ­திகள் இந்த நேர்­கா­ணலின் பின்னர் NOLIMIT மூலம் வாழ்க்­கையை ஆரம்­பிக்க எண்­ணினால் உதவி செய்­வீர்­களா?

ஒவ்­வொரு மாதமும் நாம் ஆட்­சேர்ப்புச் செய்­கின்றோம். தூரப் பிர­தே­சங்­களில் இருந்து வரு­கின்­ற­வர்­க­ளுக்குப் பாது­காப்­பான தங்­கு­மி­டங்­க­ளையும் உண­வு­க­ளையும் வழங்­கு­கின்றோம். கொழும்­புக்கு வந்­தாலும் தவ­றான வாழ்க்­கை­யொன்­றினுள் விழாமல் இருப்­ப­தற்­கா­கவே நாம் அவ்­வா­றான பாது­காப்பை வழங்­கு­கின்றோம். மூன்று வரு­டங்­க­ளுக்கு ஒரு முறை பத­வி­யு­யர்­வு­களைப் பெற்று வாழ்க்­கையை வெற்­றி­கொள்­வ­தற்­கான சிறந்த வழி­யொன்று அவர்­க­ளுக்கு உள்­ளது. அதற்கு உற்­சாகம், அர்ப்­ப­ணிப்பு மற்றும் முயற்சி என்­பவை மாத்­தி­ரமே அவர்­க­ளுக்குத் தேவை.

நீங்கள் வாழ்க்­கையை வாழ்­வது எவ்­வாறு?

மனிதன் என்ற அடிப்­ப­டையில் நான் சிறப்­புடன் வாழ்­கின்றேன். உலகம் பூரா­கவும் செல்­கின்றேன். வைத்­தி­ய­சா­லை­களில் நலன்­புரிச் செயற்­பா­டுகள், தலதா பெர­ஹர அனு­ச­ரணை, சிறுவர் மேம்­பாட்டுச் செயற்­பா­டுகள் போன்ற சகல சம­யத்­த­வர்­களும் இனத்­த­வர்­களும் மகிழ்ச்­சி­ய­டை­கின்ற வகையில் ஒரு நிறு­வனம் என்ற வகையில் எமது செயற்­பா­டு­களை முன்­னெ­டுக்­கின்றோம். அது எனக்கும் மகிழ்ச்­சி­ய­ளிக்­கின்­றது.

உங்­க­ளுக்கு இயற்­கையை இர­சிப்­ப­தற்கு நேரம் இருக்­கின்­றதா?

எனக்கு சீது­வையில் பண்ணை ஒன்று உள்­ளது. அங்கு நான் நீண்ட செவி­க­ளை­யு­டைய ஆடு­க­ளையும் ‘அரொ­வானா’ (Arowanas) வகையைச் சேர்ந்த மீன்­க­ளையும் வளர்க்­கின்றேன். நான் உயி­ரி­னங்­களை நேசிப்­பவன். அவற்றைப் போஷித்து அவை வளர்­கின்ற விதத்தைப் பார்த்து ரசித்து சந்­தோஷம­டை­கின்றேன். நேரம் கிடைக்­கும்­போ­தெல்லாம் நான் அங்கு செல்வேன். பெஷனை நேசிப்­பது போலவே செடி­கொ­டி­க­ளையும், உயி­ரி­னங்­க­ளையும் நான் நேசிக்­கின்றேன்.

ஆடை­யொன்றை விற்­ற­வுடன் நீங்கள் மகிழ்ச்­சி­ய­டை­வது அதன் இலா­பத்தை நினைத்தா?

இல்லை. எனது காட்­சி­ய­றையின் ஆடை­களை இந்த நாட்­டி­லுள்ள அனை­வரும் அணி­வதைப் பார்க்­கவே நான் விரும்­பு­கின்றேன். வெளி­நா­டொன்றில் ஒருவர் எனது காட்­சி­யறை ஆடையை அணிந்து செல்­வதை நான் கண்டேன். அது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்­சியைக் கொடுத்­தது.

புதிய யோச­னைகள் (Ideas) பற்­றிய எண்­ணங்கள் உங்­களை வதைக்­கின்­றதா?

நான் அடிக்­கடி புதி­ய­வற்றைத் தேடு­கின்றேன். பார்க்­கின்றேன். சிந்­திக்­கின்றேன். தரு­விக்­கின்றேன். என்­னைப்­போ­ல­வேதான் எனது குழு­வி­னரும். அவர்­க­ளது புதிய எண்­ணங்­களும் கருத்­துக்­களும் இந்த நிறு­வ­னத்­தினுள் செயல் வடிவம் பெறு­கின்­றன.

முழு நாட்­டிற்கும் பெஷனை வழங்­கிய நீங்கள், பெஷனாக இல்­லையே?

நான் போதி­ய­ளவு பெஷனாக இருந்த ஒருவன். அவ்­வாறு உடுத்­திய பெறு­ம­தி­மிக்க கழுத்­துப்­பட்டி, மேலங்கி, – சேர்ட் ,- காற்­சட்டை – சப்­பாத்து என்­பன வேண்­டி­ய­ள­வுக்கு இருந்­தன. கடந்த நாட்­களில் சுமார் 5000 அள­வி­லான எனது பெஷன் புகைப்­ப­டங்­களை நான் அழித்­து­விட்டேன். எட்டு வரு­டங்­க­ளாக நான் அணி­வது எனது இந்த எளி­மை­யான உடை­யையே. இந்த ஆடையில் அதி­க­ள­வான ஒழுக்கம் இருக்­கின்­றது. நான் தற்­பொ­ழுது விழாக்­களில் கலந்து கொள்­வதும் இந்த ஆடை­யு­டன்தான். இதுதான் எனது அடை­யாளம்.

இல­கு­வா­ன­தெனக் கரு­தியா இந்த ஆடைக்கு மாறி­னீர்கள்?

இப்­போதும் நான் நினைத்த மாத்­தி­ரத்தில் பேரூந்தில் செல்­கின்றேன். நினைத்த மாத்­தி­ரத்தில் முச்­சக்­கர வண்­டி­யிலும் செல்­கின்றேன். எவரும் என்னை அடை­யாளம் காண்­ப­தில்லை. அது எனக்கு மிகவும் சௌக­ரி­ய­மாக உள்­ளது.

உங்­க­ளது வாழ்க்­கையில் தாங்க முடி­யாத கஷ்டம் ஏற்­பட்ட காலப்­ப­குதி நினை­வுள்­ளதா?

இறைவன் எமக்குக் கஷ்டங்­களைத் தரு­வது எம்மைச் சோதித்துப் பார்ப்­ப­தற்­கா­கவே. நாம் அவற்­றுக்கு முகங்­கொ­டுக்க வேண்டும். எனது பாணந்­துறைக் காட்­சி­யறை எரிந்து சாம்­ப­லா­னது. சுமார் 300 மில்­லியன் இழப்பு ஏற்­பட்­டது. நான் கவ­லைப்­ப­டு­வதால் பய­னுள்­ளதா? இறைவன் கொடுத்தான். அவனே எடுத்­துக்­கொண்டான். ஆடை­யின்றி இந்த உல­கத்­திற்கு வந்த நான் நிறை­யவே சம்­பா­தித்தேன். சில நேரங்­களில் அவற்றில் கொஞ்சம் குறைந்­தது. அதனால், ஐயோ! எனக்குப் பிரச்­சினை அதிகம் என கவ­லைப்­ப­டு­வது எதற்கு? அதுதான் வாழ்க்­கையின் நியதி. எந்­த­வொரு கஷ்டகா­லத்­திலும் நடு­நி­லை­யாக இருப்­ப­துதான் முக்­கியம்.

NOLIMIT மற்றும் Glitz என்­பன இந்த நாட்டில் இன்னும் எத்­தனை வரு­டங்­க­ளுக்கு இருக்க வேண்டும் என நீங்கள் நினைக்­கின்­றீர்கள்?

அதனைத் தீர்­மா­னிப்­பது வாடிக்­கை­யா­ளர்­களே. நாம் அவர்­க­ளுக்கு பெஷன் பற்றி வழங்­கு­கின்ற ஒரு முற்­ப­கர்வு, வர­வேற்பு, பணத்­திற்­கான பெறு­மானம் மற்றும் கவ­னக்­கு­விவு ஆகியன தொடர்பில் இறுதித் தீர்மானம் எடுப்பவர்கள் வாடிக்கையாளர்களே. எனது பணி கவனக்குவிவைச் (focus) செலுத்துவதே. எனக்கு முதலாவதும், இரண்டாவதும், மூன்றாவதும் முக்கியமானது கவனக்குவிவுதான்.

தந்தையிடமிருந்து புதல்வர்களுக்குச் செல்கின்ற வர்த்தகத்தினுள் அத்தகைய சிறந்த குணநலன்கள் அனைத்தும் பாதுகாக்கப்படுமா?

அதற்காக சரியான நபர்களை, சரியான முறையில் பழக்கப்படுத்திப் பயிற்றுவிப்பது எனது கடமை. Boss என்று ஒருபுறமாக ஒதுங்கியிருக்க என்னால் முடியாது. சிறந்த மனப்பாங்குகளுடன் முன்னோக்கி வருகின்ற அடுத்த சந்ததியொன்று எனக்குத் தென்படுகின்றது என்பதைச் சொல்வதற்கு மகிழ்ச்சியாக உள்ளது.

நீங்கள் சமயத்தைச் சிறப்பாகப் பின்பற்றி வாழ்பவரா?

ஆம். அவ்வாறு இல்லையெனில் மறுவுலகில் நான் இறைவன் முன்னிலையில் பதில் சொல்ல வேண்டி ஏற்படும். அதனால் வியாபாரம் செய்கின்ற போதும் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய சட்டதிட்டங்கள் இருக்கின்றன. நாம் சம்பாதிக்கின்ற சொத்துக்களில் இருந்து நூற்றுக்கு இரண்டரை வீதம் இந்த சமூகத்திற்கு வழங்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்வதனால்தான் எமக்கு மீண்டும் அவை கிடைக்கின்றன.

மீண்டும் பெஷனாக ஆடை அணி வதற்கு நினைத்துப் பார்ப்பதில் லையா?

ஒவ்வொரு நாடுகளினதும் ஷொப்பிங் மோல்களுக்குச் சென்று ஆடைகளைத் தொட்டுப் பார்க்க இன்னும் எனக்கு ஆசைதான். ஆனாலும், அவ்வாறு அழகாக அணிந்து இரசித்த வாழ்க்கைக்கு நான் விடை கொடுத்துவிட்டேன்.

தற்போது உங்களுடைய வயது என்ன?

62. உடல் முதுமையடைந்தாலும் பெஷன் பற்றிய எனது எண்ணங்கள் முதுமை யடையவில்லை. அதனால் வயது எனக்கொரு பிரச்சினையல்ல. மென்மேலும் வேலை செய்யவே நான் விரும்புகின்றேன்.

உங்களுக்குள் இருந்த விளையாட்டு வீரன் எங்கே?

சகல விளையாட்டுக்களிலும் ஈடுபட்ட போதிலும் நீச்சலில் ஈடுபட முடியாமற் போய்விட்டது. நான் தற்போதுதான் நீச்சல் கற்றுக்கொண்டிருக்கின்றேன். 62 வயதல்ல, இன்னும் முதுமையடைந்தாலும் ஏதாவதொன்றைக் கற்றுக்கொள்வதற்கே நான் விரும்புகின்றேன். அதாவது என்னுள் அந்த விளையாட்டு வீரன் இன்னும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றான்.

சொல்லுமளவுக்கு உயரமோ பருமனோ இல்லாத ஒருவர். என்றாலும் நீங்கள் உன்னதமான ஒரு பாத்திரம். முதன் முறையாகத்தானே ஊடகம் ஒன்றில் தோன்றியுள்ளீர்கள்?

ஆம். இந்த 25 வருட காலத்திற்கும் எனது புகைப்படம் ஒன்றேனும் பத்திரிகையில் பிரசுர மாகியிருக்கவில்லை. அவ்விதம் பிரசுரமாவது நான் விரும்பாத ஒன்று. எனினும் நீங்களும் விடவில்லையே. அதனால் முதன் முறையாக நான் எனது வாழ்க்கை பற்றி ஊடகமொன்றில் கதைத்திருக்கின்றேன். அதிலிருந்து யாரேனும் ஏதேனுமொன்றைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியு மாக இருந்தால் அதுவே போதுமானது.

நன்றி: சிலுமின

LEAVE A REPLY